تحلیل محتوایی نمادهای رنگی غنایی در شعر پایداری معاصر افغانستان

Abstract

شعر پایداری معاصر افغانستان پس از کودتای هفتم اردیبهشت سال 1357ش، زمینهساز شکلگیری جریانهای متفاوت شعری شد و هر یک از شاعران، شعر را بر مبنای اندیشههای آرمانگرایانۀ سیاسی و اجتماعی خویش تعبیر نمودهاند و از نمادهایرنگی بهمنظور بیان احساسات و عواطف شخصی خویش بهره جسته و در تصویرآفرینی و انتقال مفاهیم واقعی برای بیان زیباییهای حسی و نظر به وجه نمادین آنها معنای انتزاعی و کنایی را در اشعار خویش ترسیم کردهاند. هدف این مقاله، بررسی و تحلیل محتوایی نمادهایرنگی اشعار قهارعاصی است. روش جمعآوری دادههای این تحقیق، کتابخانهای است که با روش توصیفی-تحلیلی سامان یافته است. دادههای تحقیق، حاکی از این است که در شعر قهار عاصی، رنگهای سرخ، زرد، ارغوانی، سیاه، خاکستری و سفید بسامد بیشتری دارد و با توجه به درونمایۀ پایداری اشعارش، میتوان نتیجه گرفت که هر کدام از رنگها به صورت نمادین، القاکنندۀ معانی و مفاهیمی است: رنگهای سرخ به معنای شهید، شهادت و نابسامانیهای اجتماعی؛ رنگ زرد و ارغوانی به مفهوم یأس و ناامیدی؛ رنگسیاه، خاکستری و سفید، به ترتیب، انزجار جدی شاعر از فضای استبداد، وحشت، ویرانی، و تمایل به صمیمیت، بیگناهی و پاکی را نشان میدهد. همچنین روشن شد که رنگها در بازتابدهی احساسات شاعر نسبت به سرنوشت مردم از اهمیت ویژهای برخوردار است