بررسی رابطه بین کمالگرایی و خودشیفتگی مرضی با علائم اختلال خوردن در دانشجویان دختردانشگاه پیام نور طبس

چکیده مقاله

زمینه و هدف: اشتغال ذهنی فزاینده با وزن، غذا و شکل بدن ویژگیهای اختلالات ناتوانکنندهای است که اختلالات خوردن نامیده میشود و دو مفهومی که با در نظر گرفتن نقش محوری "اهمیت خود" میتوانند با اختلال خوردن مرتبط باشند؛ اختلال شخصیت خودشیفته و کمالگرایی است. لذا هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین کمالگرایی و خودشیفتگی مرضی با علائم اختلال خوردن در دانشجویان دختر دانشگاه پیام نور طبس بود. روش کار:این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی - و جامعه آماری این تحقیق،شامل کلیه دانشجویان دختر 81تا 03سال دانشگاه پیام نور شهرستان طبس در سال 8031-8030بود. نمونه این تحقیق شامل 013نفر از دانشجویان دختردانشگاه پیام نور طبس بود که به روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدهاند.گردآوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه وداده ها با استفاده از روش همبستگی و رگرسیون تجزیه و تحلیل شد. :یافتهیافته ها هانشان داد که بین خودشیفتگی مرضی و علائم اختلال خوردن رابطه معنادار وجود ندارد وبین کمالگرایی مثبت و علائم اختلال خوردن رابطه معنادار منفی وبین کمالگرایی منفی و علائم اختلال خوردن دانشجویان رابطه معنادار منفی وجود دارد و بین خودشیفتگی آسیب ذیر پ و علائم اختلال خوردن دانشجویان رابطه معنادار وجود ندارد همننین بین خودشیفتگی بزرگمنشانه و علائم اختلال خوردن دانشجویان رابطه معنادار وجود ندارد.یافتههای مکمل حاکی از اینست که پس از کنترل متغیر سن و تأهل خودشیفتگی بزرگمنشانه با علائم اختلال خوردن رابطه منفی م اند.عنادار داشته نتیجه گیری: با توجه به اینکه تنها یک فرضیه از مجموع فرضیات، با پژوهشهای قبلی و مبانی نظری تحقیق مطابقت داشته؛ اینگونه می وان ت تبیین نمود که احتمالاً عوامل فرهنگی و مذهبی نقش قابل توجهی در عدم ارتباط بین متغیرهای خودشیفتگی و کمالگرایی با ختلال علائم ا خوردن داشته است