تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار: نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و محصول سبز و تعدیلگری رهبری مسئولانه

چکیده مقاله

مدیریتمنابع انسانیسبز به عنوانیکاستراتژیضروریبرایدستیابیبه پایداریزیستمحیطی در سازمانها ظاهر شده است. با اینحال، شکاف قابل توجهیدر درکتأثیرمستقیمآن بر عملکرد پایداروجود دارد. هدف این پژوهش، بررسیتأثیرمدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری محصول و فرایند سبز و تعدیلگری رهبری مسئوالنهبودهاست.این پژوهش از حیث هدف،کاربردی و از حیث روش اجرا، پیمایشی است.جامعه آماری تحقیقحاضر، تمامیکارکنان شرکتهایدانشبنیان مستقر در پارک علم و فناوری مشهدبا تعداد600نفرمیباشد. بر اساس جدول مورگان، تعداد اعضای نمونه234نفر و به روش نمونهگیری تصادفی ساده در نظر گرفته شدهاست. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامهی استاندارد برگرفته از پژوهش زیهان و مخبول (2024) بودهاست. جهت سنجش رواییصوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی استفاده شدهاست. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها با نرم افزار اسمارت پی ال اس انجام شده است. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبزتأثیرمعناداری دارد.تأثیرمدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز معنادار بود. همچنین، تأثیرنوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز بر عملکرد نیز معنادار گزارش شده است. در نهایت، نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدارتأثیرمستقیم دارد و رهبری مسئوالنه اینتأثیرگذاری را تعدیل میکند.