بررسی اخلاق حرفه ای آموزش‌گری و مصادیق نقض آن از نظر متخصصان آموزشی

Abstract

اخلاق حرفه‌ایِ کارکنان از متغیرهای مهم و اساسی وصول به اهداف در سازمان‌ها است، اما به نظر می‌رسد در ادبیات پژوهشی این حوزه، موضوع اخلاق­ مداری حرفه­ای در بافت الزامات و ضروریات حرفه ­ای هر حرفه و با تکیه بر پارادایم ­های جدید آموزشی مورد بررسی قرار نگرفته است. هدف مطالعه حاضر تبیین اخلاق­مداری حرفه ­ای در پرتو اصول و مسئولیت‌های خاص حرفه معلمی، با درنظرگرفتن پارادایم ­های به­روز آموزشی و شناسایی مصادیق نقض این اصول از دید متخصصان آموزش است. در این راستا، مصاحبه با ده نفر از اعضای هیأت علمی رشته آموزش زبان انگلیسی به عنوان گروه خبرگان در حوزه موضوع تحقیق، انجام شد و داده‎های حاصله با روش تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ­های پژوهش نشان داد که جایگزینی اخلاق حرفه‌ای با اخلاق عام، استفاده صرف از مواد درسی بدون ارزیابی و تدوین مناسب آن، عدم نیازسنجی و ارائه آموزش مبتنی بر نیاز، برداشت نامناسب و ناکافی از اهداف آموزشی، ضعف سواد ارزیابی و عدم استفاده از رویکردهای مناسب ارزیابی و آموزش بدون توجه به گفتمان هر حرفه و هویت­ سازی و حرفه­ای­ سازی فراگیر در آن حرفه از جمله زمینه ­های نقض اخلاق ­مداری حرفه­ای آموزش به­ شمار می­آید. یافته­ های این پژوهش علاوه بر اینکه می­ تواند به درک روشن‌تر از اخلاق ­مداری حرفه­ای در حوزه آموزش کمک کند، شامل نتایج کاربردی برای مدرّسان و سیاست­گذاران حوزه تربیت معلم نیز است. همچنین، چهارچوب فکری و معیار سنجشی مناسبی در اختیار معلمان قرار می­ دهد تا با کمک آن به ارزیابی رویکردها و فعالیت­ های آموزشی خود بپردازند.