کارآیی انرژی زراعت زعفران (Crocus sativus L.) در خراسان جنوبی

چکیده مقاله

به منظور اجرای هر جزء از طرح های کشاورزی ابتدا باید توجیه پذیری فنی و اقتصادی آن طرح نشان داده شود. در این مطالعه جهـت آشـنایی بـا روند مصرف انرژی در مزارع و مقدار انرژی به دست آمـده از زراعـت زعفـران (.L sativus Crocus (در طـی یـک دوره پـنج سـاله عمـر زعفـران، دو پرسشنامه یکی مربوط به سال اول کاشت زعفران و دیگری مربوط به عملیات داشت و برداشت زعفران در سال دوم تا پنجم تهیه و در هر فرم سـوالاتی در مورد انرژی های ورودی مستقیم و غیر مستقیم در زراعت زعفران گنجانده شد . در طی دیدار حضوری با کشاورزان، تعداد 70 نسخه پرسشنامه تکمیل گردید. نتایج به دست آمده حاکی از این امر است که بیشترین میزان انرژی مصرفی در سال اول مربوط به کود دامی با مقدار 91/16 درصد از کل انرژی مصرفی می باشد و در سال دوم تا سال پنجم، کود اوره با مقدار 37/67 درصد از کل انرژی مصرفی بیـشترین مقـدار را بـه خـود اختـصاص داده اسـت . همچنین نسبت انرژی تولیدی به انرژی مصرفی در طی یک دوره پنج سال ه بهره برداری زعفران برابر با 0/41 می باشد که با کشت یک سـاله گیاهـانی مثل گوجه فرنگی و کاهو در کشور آمریکا برابری می کند. اگرچه نسبت انرژی تولیدی به مصرفی در زراعت زعفران پایین است ولی این تحقیـق نـشان داد که زعفران گیاهی است که تقریباً به صورت اکولوژیک کشت می شود و به دلیل کارایی اقتصادی بالاتر نسبت بـه دیگـر گیاهـان در الگـوی کـشت منطقه دارد و همچنین اشتغال بسیار بالای روستاییان منطقه، می تواند نقش بسیار مهمی در اقتصاد و معیشت روستاییان داشته باشد