رزومه


EN
مهدی رضایی

مهدی رضایی

استادیار

عضو هیئت علمی تمام وقت

دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی

گروه: روانشناسی

مقطع تحصیلی: دکتری

رزومه
EN
مهدی رضایی

استادیار مهدی رضایی

عضو هیئت علمی تمام وقت
دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی - گروه: روانشناسی مقطع تحصیلی: دکتری |

تمرکز اصلی پژوهش‌های دکتر رضایی بر حوزه‌های نوین عصب‌روانشناختی و روانشناسی بالینی است. از جمله مهم‌ترین علایق پژوهشی ایشان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاربرد روش‌های تحریک مغزی (به‌ویژه tDCS و rTMS) در درمان اختلالات خلقی و اضطرابی.

  • بررسی نقش طرح‌واره‌های هیجانی، شناختی و تجارب آسیب‌زای دوران کودکی (تروما) در تبیین نشانه‌های روان‌شناختی.

  • طرحواره درمانی (کلاسیک، هیجانی و بافتاری)

  • مطالعه عوامل مرتبط با آسیب‌های روانی در جمعیت‌های خاص (مانند  کودکان با اختلالات یادگیری و جانبازان)

سوابق علمی و اجرایی برجسته
دکتر رضایی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، سمت‌های اجرایی نظیر مدیر مرکز مشاوره و سبک زندگی دانشگاه بیرجند و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار را در کارنامه خود دارند. ایشان همچنین اجرای پروژه‌های کلان تحقیقاتی را در همکاری با نهادهای علمی و صنعتی کشور نظیر بنیاد ملی نخبگان، بنیاد ملی علم ایران، شرکت فولاد خوزستان و دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله بر عهده داشته‌اند.

افتخارات و دستاوردها
از جمله افتخارات ایشان می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • کسب عنوان پژوهشگر برتر در دوره دکتری (۱۳۹۴) و دانشجوی نمونه و ممتاز مقطع دکتری.

  • برگزیده جایزه شهید صیاد شیرازی بنیاد ملی نخبگان در سال 1396.

  • دریافت جایزه شهید کاظمی آشتیانی (استادیار جوان) از بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۴۰۴.

  • انتشار بیش از 20 مقاله علمی در مجلات معتبر بین‌المللی (JCR و Scopus)

  • راهنمایی و مشاوره ده‌ها پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری در حوزه‌های تخصصی روانشناسی.

  • همکاری فعال با نهادهای علمی داخلی و خارجی و عضویت در هیأت تحریریه و داوری مجلات برجسته نظیر Journal of Affective Disorders و PLOS ONE.

دکتر رضایی با تکیه بر دانش روز، تجربه عملی غنی و تعهد علمی، همواره در مسیر ارتقای سلامت روان جامعه و تربیت نیروهای متخصص گام برمی‌دارند.

نمایش بیشتر

مقایسه‌ اثربخشی تحریک الکتریکی جریان مستقیم فراجمجمه‌ای (tDCS) با حساسیت‌زدایی حرکات چشم و پردازش مجدد (EMDR) بر اختلال استرس پس از ضربه (PTSD) مزمن

نویسندگانمهدی رضایی,محمد جواد احمدی زاده
نشریهطب نظامی - Journal of Military Medicine
شماره صفحات573-583
شماره سریال۲۳
شماره مجلد۷
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار۲۰۲۱
رتبه نشریهعلمی - پژوهشی
نوع نشریهالکترونیکی
کشور محل چاپایران
نمایه نشریهisc،Scopus

چکیده مقاله

زمینه و هدف: تحریک الکتریکی جریان مسقیم فراجمجمه‌­ای (tDCS) یک روش درمانی غیرتهاجمی است. هدف این پژوهش تعیین اثربخشی tDCS و مقایسه آن با حساسیت‌زدایی حرکات چشم و پردازش مجدد (EMDR) بر کاهش نشانه­‌های اختلال استرس پس از ضربه (PTSD) بود. روش‌ها: پژوهش حاضر یک کارآزمایی بالینی دوسوکور با طرح پیش‌­آزمون پس‌­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه­ آماری شامل بیماران مبتلا به PTSD بودند که به مرکز علوم اعصاب شناختی آتیه و بیمارستان بقیه‌­الله الاعظم (1396 تا 1397) مراجعه کرده بودند. از میان آن‌ها 44 نفر به روش نمونه­‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (14=EMDR، 15=tDCS فعال) و گروه کنترل (15=tDCS ساختگی) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل فهرست اختلال استرس پس از ضربه (PCL-5) بود. گروه‌های tDCS فعال و کنترل به مدت 10 جلسه تحریک دوجانبه واقعی و ساختگی (2Am، ناحیه خلفی-جانبی پیش­‌پیشانی) را دریافت کردند. گروه EMDR نیز 5 جلسه درمان EMDR را دریافت کرد. داده­‌ها نیز به‌وسیله روش آماری تحلیل کووواریانس چندمتغیری (مانکووا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نشانه‌های PTSD در گروه‌های آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس‌­آزمون و پیگیری به‌طور معناداری بیشتر کاهش یافته بود (0/05>P < /span>). در حالی که بین دو گروه آزمایش در مرحله پس‌­آزمون و پیگیری تفاوت معناداری وجود نداشت (0/05>P < /span>). نتیجه‌گیری: از روش tDCS می‌توان به عنوان روش درمانی غیرتهاجمی برای کاهش نشانه‌های PTSD استفاده کرد.

لینک ثابت مقاله