رزومه


EN
مهدی رضایی

مهدی رضایی

استادیار

عضو هیئت علمی تمام وقت

دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی

گروه: روانشناسی

مقطع تحصیلی: دکتری

رزومه
EN
مهدی رضایی

استادیار مهدی رضایی

عضو هیئت علمی تمام وقت
دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی - گروه: روانشناسی مقطع تحصیلی: دکتری |

تمرکز اصلی پژوهش‌های دکتر رضایی بر حوزه‌های نوین عصب‌روانشناختی و روانشناسی بالینی است. از جمله مهم‌ترین علایق پژوهشی ایشان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاربرد روش‌های تحریک مغزی (به‌ویژه tDCS و rTMS) در درمان اختلالات خلقی و اضطرابی.

  • بررسی نقش طرح‌واره‌های هیجانی، شناختی و تجارب آسیب‌زای دوران کودکی (تروما) در تبیین نشانه‌های روان‌شناختی.

  • طرحواره درمانی (کلاسیک، هیجانی و بافتاری)

  • مطالعه عوامل مرتبط با آسیب‌های روانی در جمعیت‌های خاص (مانند  کودکان با اختلالات یادگیری و جانبازان)

سوابق علمی و اجرایی برجسته
دکتر رضایی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، سمت‌های اجرایی نظیر مدیر مرکز مشاوره و سبک زندگی دانشگاه بیرجند و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار را در کارنامه خود دارند. ایشان همچنین اجرای پروژه‌های کلان تحقیقاتی را در همکاری با نهادهای علمی و صنعتی کشور نظیر بنیاد ملی نخبگان، بنیاد ملی علم ایران، شرکت فولاد خوزستان و دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله بر عهده داشته‌اند.

افتخارات و دستاوردها
از جمله افتخارات ایشان می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • کسب عنوان پژوهشگر برتر در دوره دکتری (۱۳۹۴) و دانشجوی نمونه و ممتاز مقطع دکتری.

  • برگزیده جایزه شهید صیاد شیرازی بنیاد ملی نخبگان در سال 1396.

  • دریافت جایزه شهید کاظمی آشتیانی (استادیار جوان) از بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۴۰۴.

  • انتشار بیش از 20 مقاله علمی در مجلات معتبر بین‌المللی (JCR و Scopus)

  • راهنمایی و مشاوره ده‌ها پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری در حوزه‌های تخصصی روانشناسی.

  • همکاری فعال با نهادهای علمی داخلی و خارجی و عضویت در هیأت تحریریه و داوری مجلات برجسته نظیر Journal of Affective Disorders و PLOS ONE.

دکتر رضایی با تکیه بر دانش روز، تجربه عملی غنی و تعهد علمی، همواره در مسیر ارتقای سلامت روان جامعه و تربیت نیروهای متخصص گام برمی‌دارند.

نمایش بیشتر

A serial mediation model of sense of belonging to university and life satisfaction: The role of social loneliness and depression

نویسندگان_
نشریهACTA PSYCHOLOGICA
شماره صفحات1-8
شماره سریال250
شماره مجلد10
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار2024
نوع نشریهالکترونیکی
کشور محل چاپهلند
نمایه نشریهJCR،Scopus

چکیده مقاله

The impact of a sense of belonging (SOB) on life satisfaction is acknowledged. However, research focusing on this dynamic within higher education is sparse. Additionally, the mechanisms underlying this association warrant further investigation. This study aimed to determine the serial mediation effects of loneliness and depression on the relationship between SOB and life satisfaction among college students. A cross-sectional survey was conducted with 345 college students (Mage = 22.16, SD = 4.48). The survey instruments included the Satisfaction with Life Scale (SWLS), the Social and Emotional Loneliness Scale for Adults (SELSA-S), the Depression, Anxiety, and Stress Scale (DASS), and the Institutional Integration Scale (IIS). The serial mediation effects were analyzed utilizing Model 6 of Hayes' PROCESS macro in SPSS. The results showed that the sense of belonging to the university had no direct effect on life satisfaction (Effect = 0.105, 95 % CI: −0.076 to 0.286). Loneliness and depression serially mediated the relationship between a sense of belonging to the university and life satisfaction (Effect = 0.029, 95 % CI: 0.012 to 0.051). Depression independently mediated the association between SOB and life satisfaction (Effect = 0.160, 95 % CI: 0.10 to 0.221), whereas loneliness did not serve as a significant independent mediator in the relationship between belonging to the university and life satisfaction (Effect = 0.014, 95 % CI: −0.006 to 0.039). This research enhances comprehension of the fundamental processes linking students' sense of belonging (SOB) with their life satisfaction, offering valuable perspectives for academic institutions to develop strategies to elevate university students' well-being.

لینک ثابت مقاله