رزومه


EN
مهدی رضایی

مهدی رضایی

استادیار

عضو هیئت علمی تمام وقت

دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی

گروه: روانشناسی

مقطع تحصیلی: دکتری

رزومه
EN
مهدی رضایی

استادیار مهدی رضایی

عضو هیئت علمی تمام وقت
دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی - گروه: روانشناسی مقطع تحصیلی: دکتری |

تمرکز اصلی پژوهش‌های دکتر رضایی بر حوزه‌های نوین عصب‌روانشناختی و روانشناسی بالینی است. از جمله مهم‌ترین علایق پژوهشی ایشان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاربرد روش‌های تحریک مغزی (به‌ویژه tDCS و rTMS) در درمان اختلالات خلقی و اضطرابی.

  • بررسی نقش طرح‌واره‌های هیجانی، شناختی و تجارب آسیب‌زای دوران کودکی (تروما) در تبیین نشانه‌های روان‌شناختی.

  • طرحواره درمانی (کلاسیک، هیجانی و بافتاری)

  • مطالعه عوامل مرتبط با آسیب‌های روانی در جمعیت‌های خاص (مانند  کودکان با اختلالات یادگیری و جانبازان)

سوابق علمی و اجرایی برجسته
دکتر رضایی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، سمت‌های اجرایی نظیر مدیر مرکز مشاوره و سبک زندگی دانشگاه بیرجند و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار را در کارنامه خود دارند. ایشان همچنین اجرای پروژه‌های کلان تحقیقاتی را در همکاری با نهادهای علمی و صنعتی کشور نظیر بنیاد ملی نخبگان، بنیاد ملی علم ایران، شرکت فولاد خوزستان و دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله بر عهده داشته‌اند.

افتخارات و دستاوردها
از جمله افتخارات ایشان می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • کسب عنوان پژوهشگر برتر در دوره دکتری (۱۳۹۴) و دانشجوی نمونه و ممتاز مقطع دکتری.

  • برگزیده جایزه شهید صیاد شیرازی بنیاد ملی نخبگان در سال 1396.

  • دریافت جایزه شهید کاظمی آشتیانی (استادیار جوان) از بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۴۰۴.

  • انتشار بیش از 20 مقاله علمی در مجلات معتبر بین‌المللی (JCR و Scopus)

  • راهنمایی و مشاوره ده‌ها پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری در حوزه‌های تخصصی روانشناسی.

  • همکاری فعال با نهادهای علمی داخلی و خارجی و عضویت در هیأت تحریریه و داوری مجلات برجسته نظیر Journal of Affective Disorders و PLOS ONE.

دکتر رضایی با تکیه بر دانش روز، تجربه عملی غنی و تعهد علمی، همواره در مسیر ارتقای سلامت روان جامعه و تربیت نیروهای متخصص گام برمی‌دارند.

نمایش بیشتر

Comorbid anxiety in depression and rTMS treatment response: A retrospective study

نویسندگانReza Kazemi,Reza Rostami,Sepideh Hedayati,Sanaz Khomami,Abed L. Hadipour
نشریهJournal of Affective Disorders
شماره صفحات36-46
شماره سریال376
شماره مجلد376
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار2025
رتبه نشریهISI
نوع نشریهالکترونیکی
کشور محل چاپایران
نمایه نشریهJCR،Scopus

چکیده مقاله

Introduction Few studies have examined the relationship between anxiety and response to repetitive transcranial magnetic stimulation (rTMS) in patients with unipolar depressive disorder (UDD) and bipolar depressive disorder (BDD). The primary aim of this study was to investigate the correlation between anxiety symptoms and the response to rTMS in individuals with comorbid anxiety, in both UDD and BDD patients. The secondary aim was to evaluate the efficacy of rTMS in reducing depressive symptoms, anxiety, and different subtypes of anxiety disorder. Methods A total of 379 outpatients (214 UDD, 165 BDD) underwent 20 sessions of either right unilateral low-frequency rTMS or sequential bilateral rTMS targeting the dorsolateral prefrontal cortex (DLPFC). Beck Anxiety Inventory (BAI) and Beck Depression Inventory (BDI-II) were used for assessment. Results Binary logistic regression analysis indicated that pre-treatment physical anxiety scores showed a negative correlation with rTMS response, while subjective anxiety scores were positively associated. Distinct and overlapping response profiles for UDD and BDD patients with comorbid anxiety were identified based on anxiety symptoms. Predictive values for the BDD group were more reliable than those for the UDD group (PPV: 75 %, NPV: 77 %). Moreover, both unilateral and bilateral rTMS significantly reduced depressive symptoms as well as physical, subjective, and panic-related anxiety symptoms. Conclusion The findings suggest that in both UDD and BDD, physical anxiety symptoms are linked to less response to rTMS, whereas subjective anxiety symptoms are associated with more response. Future prospective studies are required to confirm the predictive value of anxiety symptoms in UDD and BDD patients who suffer from comorbid anxiety.

لینک ثابت مقاله