رزومه


EN
مهدی رضایی

مهدی رضایی

استادیار

عضو هیئت علمی تمام وقت

دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی

گروه: روانشناسی

مقطع تحصیلی: دکتری

رزومه
EN
مهدی رضایی

استادیار مهدی رضایی

عضو هیئت علمی تمام وقت
دانشکده: علوم تربیتی و روانشناسی - گروه: روانشناسی مقطع تحصیلی: دکتری |

تمرکز اصلی پژوهش‌های دکتر رضایی بر حوزه‌های نوین عصب‌روانشناختی و روانشناسی بالینی است. از جمله مهم‌ترین علایق پژوهشی ایشان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • کاربرد روش‌های تحریک مغزی (به‌ویژه tDCS و rTMS) در درمان اختلالات خلقی و اضطرابی.

  • بررسی نقش طرح‌واره‌های هیجانی، شناختی و تجارب آسیب‌زای دوران کودکی (تروما) در تبیین نشانه‌های روان‌شناختی.

  • طرحواره درمانی (کلاسیک، هیجانی و بافتاری)

  • مطالعه عوامل مرتبط با آسیب‌های روانی در جمعیت‌های خاص (مانند  کودکان با اختلالات یادگیری و جانبازان)

سوابق علمی و اجرایی برجسته
دکتر رضایی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، سمت‌های اجرایی نظیر مدیر مرکز مشاوره و سبک زندگی دانشگاه بیرجند و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار را در کارنامه خود دارند. ایشان همچنین اجرای پروژه‌های کلان تحقیقاتی را در همکاری با نهادهای علمی و صنعتی کشور نظیر بنیاد ملی نخبگان، بنیاد ملی علم ایران، شرکت فولاد خوزستان و دانشگاه علوم پزشکی بقیه‌الله بر عهده داشته‌اند.

افتخارات و دستاوردها
از جمله افتخارات ایشان می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

  • کسب عنوان پژوهشگر برتر در دوره دکتری (۱۳۹۴) و دانشجوی نمونه و ممتاز مقطع دکتری.

  • برگزیده جایزه شهید صیاد شیرازی بنیاد ملی نخبگان در سال 1396.

  • دریافت جایزه شهید کاظمی آشتیانی (استادیار جوان) از بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۴۰۴.

  • انتشار بیش از 20 مقاله علمی در مجلات معتبر بین‌المللی (JCR و Scopus)

  • راهنمایی و مشاوره ده‌ها پایان‌نامه کارشناسی ارشد و دکتری در حوزه‌های تخصصی روانشناسی.

  • همکاری فعال با نهادهای علمی داخلی و خارجی و عضویت در هیأت تحریریه و داوری مجلات برجسته نظیر Journal of Affective Disorders و PLOS ONE.

دکتر رضایی با تکیه بر دانش روز، تجربه عملی غنی و تعهد علمی، همواره در مسیر ارتقای سلامت روان جامعه و تربیت نیروهای متخصص گام برمی‌دارند.

نمایش بیشتر

The effectiveness of the cogmed computer-assisted cognitive rehabilitation program on the reading skills of linguistic dyslexic children

نویسندگانNegin Nikbin,Ahmad Khamesan
نشریهApplied Neuropsychology: Child
شماره صفحات1-12
شماره سریال16
شماره مجلد1
نوع مقالهFull Paper
تاریخ انتشار2026
نوع نشریهالکترونیکی
کشور محل چاپایران
نمایه نشریهJCR،Scopus
کلید واژه هاdyslexia; computer, assisted cognitive rehabilitation; cogmed; training; reading skills; linguistic dyslexia

چکیده مقاله

Objectives This study aimed to investigate the effectiveness of the Cogmed computer-assisted cognitive rehabilitation program and training for reading in improving reading skills in children with linguistic dyslexia. Methods A randomized, controlled clinical trial was used. Thirty children with linguistic dyslexia were assigned to experimental group (n = 15) or control group (n = 15). Two participants (one from each group) dropped out during the intervention, resulting in a final sample of 28 participants (n = 14 per group. The experimental group received 25 sessions of reading training and the Cogmed cognitive rehabilitation intervention, while the control group only received reading training. Data were collected using the NEMA Reading and Dyslexia Test, the Specific Learning Disorder Questionnaire, Raven’s Progressive Matrices Test, and the Assessment of Persian Reading Ability. Results The findings indicated that the combined Cogmed and reading training intervention significantly improved multiple reading components, including low-frequency word reading (F = 56.34, p < 0.001, η2 = 0.68), high-frequency word reading (F = 29.62, p < 0.001, η2 = 0.53), word chains (F = 39.76, p = 0.001, η2 = 0.60), and word comprehension (F = 49.19, p = 0.001, η2 = 0.65). Conclusions The combined Cogmed and reading training intervention produced statistically significant improvements across multiple reading subskills in children with linguistic dyslexia. These improvements remained stable over a one-month follow-up period, indicating short-to-medium-term durable cognitive and linguistic gains. Future research should examine long-term maintenance, test efficacy in other dyslexia subtypes, and utilize executive function (EFs) assessments along with neuroimaging techniques to explore the underlying mechanisms of change.

لینک ثابت مقاله