تمرکز اصلی پژوهشهای دکتر رضایی بر حوزههای نوین عصبروانشناختی و روانشناسی بالینی است. از جمله مهمترین علایق پژوهشی ایشان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
کاربرد روشهای تحریک مغزی (بهویژه tDCS و rTMS) در درمان اختلالات خلقی و اضطرابی.
بررسی نقش طرحوارههای هیجانی، شناختی و تجارب آسیبزای دوران کودکی (تروما) در تبیین نشانههای روانشناختی.
طرحواره درمانی (کلاسیک، هیجانی و بافتاری)
مطالعه عوامل مرتبط با آسیبهای روانی در جمعیتهای خاص (مانند کودکان با اختلالات یادگیری و جانبازان)
سوابق علمی و اجرایی برجسته
دکتر رضایی علاوه بر تدریس در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری، سمتهای اجرایی نظیر مدیر مرکز مشاوره و سبک زندگی دانشگاه بیرجند و مدیر گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهریار را در کارنامه خود دارند. ایشان همچنین اجرای پروژههای کلان تحقیقاتی را در همکاری با نهادهای علمی و صنعتی کشور نظیر بنیاد ملی نخبگان، بنیاد ملی علم ایران، شرکت فولاد خوزستان و دانشگاه علوم پزشکی بقیهالله بر عهده داشتهاند.
افتخارات و دستاوردها
از جمله افتخارات ایشان میتوان به موارد ذیل اشاره نمود:
کسب عنوان پژوهشگر برتر در دوره دکتری (۱۳۹۴) و دانشجوی نمونه و ممتاز مقطع دکتری.
برگزیده جایزه شهید صیاد شیرازی بنیاد ملی نخبگان در سال 1396.
دریافت جایزه شهید کاظمی آشتیانی (استادیار جوان) از بنیاد ملی نخبگان در سال ۱۴۰۴.
انتشار بیش از 20 مقاله علمی در مجلات معتبر بینالمللی (JCR و Scopus)
راهنمایی و مشاوره دهها پایاننامه کارشناسی ارشد و دکتری در حوزههای تخصصی روانشناسی.
همکاری فعال با نهادهای علمی داخلی و خارجی و عضویت در هیأت تحریریه و داوری مجلات برجسته نظیر Journal of Affective Disorders و PLOS ONE.
دکتر رضایی با تکیه بر دانش روز، تجربه عملی غنی و تعهد علمی، همواره در مسیر ارتقای سلامت روان جامعه و تربیت نیروهای متخصص گام برمیدارند.