گردشگری ورزشی صنعتی است که از ادغام ورزش و گردشگری ایجاد شده و به سرعت در حال رشد است و به دلایل اجتماعی، اقتصادی و محیطی مورد توجه فزاینده‌ای قرار گرفته است. سازمان ملل متحد این نوع گردشگری را به عنوان سریع ترین رشد در سال های اخیر ارزیابی نموده است. تحقیقات جدید در حوزه گردشگری نمایانگر آن است که جذابیت-های گردشگری بر پایۀ ورزش، نسبت به سایر جذابیت ها، مزایای فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بیشتری دارد. بازار جهانی درآمد گردشگری ورزشی در سال 2020 حدود 1617 میلیون دلار تخمین زده شده است و انتظار می رود تا سال 2028 به 2909 میلیون دلار برسد (برونیا و سالاکو ، 2024). از طرفی، افزایش اوقات فراغت از یک سو و تقاضای متنوع بازار ورزش از سوی دیگر، گردشگری ورزشی را به عنوان یکی از صنایع توسعه آفرین، کم هزینه و اشتغالزا معرفی کرده است. بنابراین می توان منابع اساسی برای توسعۀ گردشگری ورزشی را مواردی مانند محیط طبیعی، امکانات ورزشی، امنیت، حمل و نقل و زیرساخت ها دانست که بایستی به طور هماهنگ، در توسعۀ دراز مدت یک منطقه، جهت رونق گردشگری ورزشی مدنظر قرار گیرد. در این کتاب مولفین در پی این هستند که به مسائل اساسی همچون نظریه ها و مدل های گردشگری ورزشی، فرآیند و مراحل اجرای مدیریت گردشگری ورزشی، مدیریت اماکن ورزشی در گردشگری ورزشی، الزامات و تجهیزات گردشگری ورزشی داخلی و خارجی، مدیریت ایمنی و امنیت در گردشگری ورزشی، کویرنوردی، اکوتوریسم ورزشی، جنگل نوردی، کوه نوردی، گردشگری آبی، گردشگری رویداد، راهنمایی تورهای ورزشی، نقش و اثرات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی گردشگری ورزشی، انواع اقلیم و شرایط جغرافیایی و گردشگری ورزشی، ورزش های بومی و محلی و گردشگری ورزشی را مورد بررسی قرار دهند که در هفت فصل به آن‌ها پرداخته خواهد شد.