یادگیری معکوس و دلالت¬های آن در عناصر برنامه¬درسی

Abstract

پداگوژی یادگیری معکوس یکی از روش¬های آموزشی نوظهور در تعلیم و تربیت است که از غنای بالایی جهت کاربست در آموزش و کلاس درس برخوردار است.پژوهش حاضر با هدف بررسی دلالت¬های یادگیری معکوس در عناصر برنامه¬درسی صورت گرفته است.تحقیق حاضر با استفاده از روش استدلال استنتاجی در کنار چارچوب نظری یادگیری معکوس صورت گرفته است و مطالعات کتابخانه¬ای استفاده گردید.یافته¬های تحقیق پیش رو حاکی از آن است که یادگیری معکوس با وارونه کردن فرایند آموزش زمینه مشارکت هر چه بیشتر دانش آموزان در آموزش¬های کلاسی را فراهم می¬کند. این رویکرد بر خلاف رویکرد سنتی بر نقش دانش آموزان در فرایند یادگیری علی¬الخصوص کاربست دانش یادگرفته شده تاکید دارد.استفاده از رسانه¬های گوناگون در یادگیری معکوس منجر به اثربخشی یادگیری و افزایش انگیزش فراگیران در آموزش کلاسی می¬شود.