تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار : نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و محصول سبز و تعدیلگری رهبری مسئولانه

Abstract

مدیریت منابع انسانی سبز به عنوان یک استراتژی ضروری برای دستیابی به پایداری زیست محیطی در سازمان‌ها ظاهر شده است. با این حال، شکاف قابل توجهی در درک تأثیر مستقیم آن بر عملکرد پایدار وجود دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری محصول و فرایند سبز و تعدیلگری رهبری مسئولانه بوده ‌است. این پژوهش از حیث هدف،کاربردی و از حیث روش اجرا، پیمایشی است. جامعه آماری تحقیق حاضر، تمامی کارکنان شرکت‌های ‌دانش‌بنیان مستقر در پارک علم و فناوری مشهد با تعداد 600 نفر ‌می‌باشد. بر اساس جدول مورگان، تعداد اعضای نمونه 234 نفر و به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده در نظر گرفته شده ‌است. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه‌ی استاندارد برگرفته از پژوهش زیهان و مخبول (2024) بوده ‌است. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا و تحلیل عاملی استفاده شده ‌است. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم افزار اسمارت پی ال اس انجام شده است. نتایج نشان داد مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار از طریق نقش میانجی نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز تاثیر معناداری دارد. تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز معنادار بود. همچنین، تاثیر نوآوری فرایند سبز و نوآوری محصول سبز بر عملکرد نیز معنادار گزارش شده است. در نهایت، نتایج نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار تاثیر مستقیم دارد و رهبری مسئولانه این تاثیرگذاری را تعدیل ‌می‌کند.