| نویسندگان | علی عسگری,سجاد نازی نژاد,مهدی محمودزاده واشان,حمید رضاِیی فر |
| نشریه | رهبری و مدیریت آموزشی |
| شماره صفحات | 108-135 |
| شماره سریال | ۲۰ |
| شماره مجلد | ۱ |
| نوع مقاله | Full Paper |
| تاریخ انتشار | ۲۰۲۶ |
| رتبه نشریه | علمی - ترویجی |
| نوع نشریه | چاپی |
| کشور محل چاپ | ایران |
| کلید واژه ها | یادگیری, یادگیری خودتنظیمی, آموزش و پرورش |
|---|
چکیده مقاله
هدف: یادگیری خودتنظیمی در بهبود فعالیتهای کارکنان آموزش و پرورش نقش بسزایی دارد. این نوع یادگیری به کارکنان این امکان را میدهد که تواناییها و دانش خود را به طور مستقل توسعه دهند. لذا پژوهش حاضر با هدف اعتیارسنجی الگوی پیشایندها و پسایندهای یادگیری خودتنظیمی کارکنان آموزش و پرورش تدوین گردیده است.
روش: استراتژی تحقیق پیمایشی و روش پژوهش کمی است. جامعه ی آماری پژوهش کارکنان آموزش و پرورش استان خراسان جنوبی به تعداد 551 نفر بوده اند که از این تعداد 224 نفر به عنوان نمونه ی آماری به روش تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته با 106گویه می باشد. برای تحلیل داده های این پژوهش از نرم افزار spss و نرم افزار پی ال اس استفاده شده است.
یافته ها: یافته های تحقیق در الگوی موردنظر شامل 15مضمون سازمان دهنده و 169مضمون پایه می باشد. نتایج داده ها نشان داد که الگوی مذکور از اعتبار لازم برخوردار است.
نتیجه گیری: بنابراین شناسایی این عوامل، نقشی اساسی در توانمندسازی کارکنان آموزش و پرورش دارد. کارکنانی که قادرند اهداف یادگیری خود را تعیین کنند، فرآیند یادگیریشان را نظارت و ارزیابی نمایند و با بهرهگیری از راهبردهای شناختی، فراشناختی، رفتاری و انگیزشی بهطور مستمر مسیر رشد حرفهای خویش را مدیریت کنند، از اثربخشی شغلی و حرفهای بیشتری برخوردار خواهند بود. بنابراین توجه جدی به تقویت این مهارت در کارکنان و فراهم آوردن بسترهای سازمانی لازم برای پرورش آن، میتواند راهبردی مؤثر برای ارتقای اثربخشی فردی و سازمانی در نظام آموزشی کشور باشد.
لینک ثابت مقاله