اثر استعمال خارجی گلایسین بتائین بر تخفیف اثرات تنش شوری در مرحله جوانه زنی و رشد اولیه گیاهچه ذرت (Zea mays L.)

چکیده مقاله

به منظور ارزیابی اثر تیمار بذور ذرت با گلایسینبتائین در شرایط تنش خشکی آزمایشی با 5 سطح گلایسینبتائین (صفر، ،2 ،4 8 و 16 میلیمـولار) و 6 سطح خشکی (صفر، ،-0/1 ،-0/2 ،-0/4 -0/8 و -1 مگاپاسکال) به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام شد. بذور بـه مدت 24 ساعت در غلظتهای مذکور گلایسینبتائین خیسانده شده، سپس بذور در پتریدیش قرار داده شدند و برای اعمال تـنش خشـکی، غلظـتهـای مناسب از پلیاتیلنگلیکول 6000 برای اعمال هر سطح خشکی، تهیه و به بذور اضافه شد. نتایج نشان داد که خشکی موجـب کـاهش معنـیدار در تمـام پارامترهای مورد ارزیابی در کلیه غلظتهای گلایسینبتائین شد، اما بذور تیمار شده با گلایسینبتائین در غلظتهای 2 تا 4 میلیمـولار تـنش کمتـری را متحمل شدند. البته تیمار بذور با گلایسینبتائین نتوانست اثر تنش خشکی بر سرعت جوانهزنی را تخفیف دهد. مدل لجستیک سه پـارامتری بـرازش داده شده به پارامتر درصد جوانهزنی به خوبی اثر سودمند تیمار بذور با گلایسینبتائین را تحت شرایط تنش خشکی توجیـه نمـود، بـر طبـق بـرآورد مـدل، آن میزان خشکی که منجر به کاهش 50 درصدی جوانهزنی بذور ذرت میشود، در صورت تیمـار بـذور بـا گلایسـینبتـائین در سـطح خشـکی بـالاتری رخ میدهد. تیمار بذور با گلایسینبتائین توانست درصد جوانهزنی، طول ریشهچه و ساقهچه و وزن تر ریشهچه و ساقهچـه را در سـطوح خشـکی بـالا بهبـود دهد، هرچند افزایش غلظت گلایسینبتائین به 8 و 16 میلیمولار اثر منفی بر جوانهزنی و پارامترهای آن گذاشت.